Έρπης γεννητικών οργάνων

Ο ιός μεταδίδεται μέσω στενής επαφής, με άτομο το οποίο φέρει τον ιό και τον αποβάλλει από το Δέρμα ή τις εκκρίσεις των γεννητικών οργάνων. Ο ιός εισέρχεται στο σώμα από μικροτραυματισμούς του δέρματος ή του βλεννογόνου και πολλαπλασιάζεται στα επιθηλιακά κύτταρα του σημείου εισόδου/επαφής.

Τα πρώτα συμπτώματα εμφάνισης του ιού ενδέχεται να μοιάζουν πολύ με αυτά της γρίπης (κακουχία, χαμηλός πυρετός κλπ), καθώς και τσιμπήματα ή φαγούρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων. Αργότερα, μικρές φυσαλίδες γεμάτες υγρό ενδέχεται να εμφανιστούν, οι οποίες μπορεί να «σπάσουν» και να γίνουν επώδυνα έλκη ή διαβρώσεις.

Η μετάδοση του ιού είναι δυνατή ακόμη και όταν δεν υπάρχουν κλινικές εκδηλώσεις της λοίμωξης. Όταν κάποιος μολυνθεί από τον ιό του έρπητος, μπορεί να παρουσιάσει κλινικές εκδηλώσεις του ιού ημέρες, εβδομάδες, ακόμα και μήνες μετά τη μόλυνση.

Τα συμπτώματα κανονικά βελτιώνονται από μόνα τους εντός λίγων ημερών, οι πληγές κλείνουν χωρίς ουλές και ο ιός γίνεται ανενεργός, αλλά παραμένει στο σώμα. Σε μερικούς ανθρώπους, ο ιός μπορεί να ενεργοποιηθεί ξανά, με συχνότητα που μπορεί να φτάσει έως και 1 επεισόδιο / μήνα, προκαλώντας επαναλαμβανόμενες εξάρσεις (υποτροπές). Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν πέφτει η άμυνα του οργανισμού, αλλά και μετά από έντονη κούραση, stress, λίγο πριν την έμμηνο ρύση κλπ.

Αιτίες

Παράγοντες κινδύνου για τη μετάδοση του έρπητα των γεννητικών οργάνων είναι:

• O μεγάλος αριθμός των σεξουαλικών συντρόφων

• Το ατομικό ιστορικό άλλων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων

• Η έναρξη της σεξουαλικής ζωής σε νεαρά ηλικία

Θεραπεία

Η χορήγηση αντιιικών φαρμάκων (ασυκλοβίρη, Βαλασυκλοβίρη, Φαμσυκλοβίρη) μειώνει τη βαρύτητα και τη διάρκεια των συμπτωμάτων τόσο στην αρχική φάση εκδήλωσης της λοίμωξης όσο και στις υποτροπές. Σε περίπτωση συχνών επεισοδίων συνιστάται η προφυλακτική χορήγηση αντιιικής αγωγής, προκειμένου να μειωθεί η συχνότητα και η βαρύτητα των υποτροπών.